Oceany piasku.

Gady, mieszkańcy pustyń, uzbroiły się w łuskowatą skórę, która chroni je przed klującymi ziarenkami. Jednak dla owadów, takie bombardowanie może być ciężkie w skutkach, więc muszą uciekać pod powierzchnię. Kiedy wiatr opada i wznosi się, kręci i wiruje, buduje piaskowe wydmy. Takie oceany piasku mogą się rozciągać na setki kilometrów. W Namibii wiatry uformowały jedne z największych wydm na świecie. Takie właśnie wydmy, mogą być wysokie na 300 ma. Ziarenka, wepchnięte w górę zboczy, zdmuchiwane są z grzbietów na drugą stronę, dlatego przemieszczają się jedynie ich wierzchołki. Główna część wydm mogła się nie przesunąć od pięciu tysięcy lat. Nieliczne skały nie oparłyby się uderzeniom, nieustannie niosącego piasek wiatru. Takie formacje skalne można spotkać na pustyni Białej w Egipcie, ale są bezustannie ociosywane i zamieniane w kolejne porcje piachu. Nieregularne kształty silnie zerodowanych skal tkwią pośród morza piasku. Strzeliste piramidy stu metrowej wysokości, były kiedyś częścią rozleglej, skalnej równiny. Atakujący je nieustannie wiatr, zetrze je wreszcie z powierzchni ziemi. Niepowstrzymana siła wiatru powoduje, ze oblicze pustyń ciągle się zmienia.

alveo anemia anemia zioła , odszkodowania